Tijd

Tot de abstractie verheven, maar geheel in het leven verweven. Tijd, kostbaar en zo vlug ! Van seconden, minuten tot uren die al vlug overgaan in dagen, weken en maanden. Voor je het beseft is een etmaal heen en ineens blijkt dat ik mijn blogje al enkele maanden heb verweesd.

Ach de tijd gaat ook zo snel en ik probeer die op de meest aangename manier te besteden. Hoewel mijn werk ook aangenaam is, kruipt hier ook ongemeen veel tijd in. Daarbuiten schipper ik tussen avondschool, verbouwingswerken en het gezin. De ene periode kan ik wat meer tijd besteden aan mijn gezin, de andere periode aan de verbouwingen. De avondschool is een vaste waarde, twee avonden per week. Zoals ik had vermeld in mijn eerste blogje hier ben ik dus aan die cursus fotografie begonnen.

Vandaag heb ik mijn tijd zeer nuttig besteed, althans volgens mijn normen toch. Een scholenveldloop van de kinderen stond op het programma en als begeleidende ouder ben ik met hen mee geweest. De hele namiddag heb ik er vertoefd en de pretoogjes en het uitbundig babbelen van mijn kinderen waren deze tijd meer dan waard. Graag had ik gewild dat ik er altijd voor hen was, maar helaas heb ook ik mijn beperkingen. Gezien mijn werk af en toe ook doorgaat in het weekend of op feestdagen, moeten ze me missen, terwijl andere vaders er wel zijn. Toch hoop ik dat ik ze het gevoel kan geven da ik voor hen tijd maak en dat probeer ik dan door zoveel mogelijk mee te gaan bij schoolactiviteiten als begeleidende ouder.

Volgens mij is dat toch wel een belangrijk aspect in de opvoeding. Weten dat je vader er voor je is, dat hij klaarstaat om je te helpen en dat hij al het mogelijke doet om bij je te zijn, gewoon omdat hij je graag ziet. Waarschijnlijk neemt dit voor mij een belangrijke plaats in, omdat ik mijn vader op die manier nooit heb gekend.

Culinaire hoogstandjes

Als het op voeding aankomt vind je in Vlaanderen een uitgebreide keuze om te tafelen. Daarom niet altijd de typische Vlaamse culinaire hoogstandjes, maar in gelijk welke stad, gemeente of dorp kom je een variëteit tegen van de meeste uiteenlopende, al dan niet exotisch klinkende gerechten die je smaakpupillen op diverse manieren kunnen prikkelen. Wij Vlamingen worden in het buitenland vaak ook als een Bourgondisch volkje bestempeld dat graag en vooral uitgebreid zich aan een overvloed van spijzen tegoed doen.

Familie, vrienden en collega’s houden deze traditie dan ook graag in eer. Wie mag er jaarlijks niet heerlijk zijn benen onder een prachtig gedekte tafel schuiven, voorzien van meerdere vleesgerechten, uitgebreide groenteschotels en dit alles rijkelijk aangelengd met een keuze van meerdere, al dan niet alcoholisch houdende dranken. Natuurlijk laat ik mij hierbij ook gewillig meevoeren en zonder enig protest geniet ik zonder schaamte van al deze culinaire rijkdommen. Zo hebben we ook jaarlijks een culinaire uitstap, dat wordt voorzien door het bedrijf waar ik mijn boterham verdien. De bazen willen dan graag een beetje opscheppen en kiezen een establishment dat tot de betere klasse behoort. Al goed dat zij ook de rekening op zich nemen, want een maandloon zal waarschijnlijk wel niet volstaan om al de collega’s en hun eega’s van spijs en drank te kunnen voorzien.
Meestal bestaat het gerecht uit enkele gangen met een bijzonder groot bord waar een minuscuul hapje op ligt dat zo op een schilderij een plaatsje kan innemen. Vaak verwonderd van de namen en vooral ook de smaken, wordt het dan toch naar binnengewerkt. Soms is het echt wel verrassend eetbaar, maar helaas soms is het ook wel even slikken en de ogen dicht pitsen. Rouwe vleesgerechten of vis, zijn echt niet zo aan mij besteed. Vlees en vis horen in de pan en liefst nog voorzien van een lekker sausje, dat overvloedig aanwezig is.

Waarschijnlijk zal het wel met mijn iets eenvoudigere achtergrond te maken hebben. Als ik het zelf moest bekostigen zou ik me toch wel tweemaal bedenken, alvorens een dergelijk establishment binnen te gaan. Al vind ik het wel iedere keer weer een uitdaging en vooral ook een verassing om van die piepkleine gerechten op een veel te groot bord, de smaak te ontdekken. Helaas kom ik achteraf ook steeds tot dezelfde conclusie; ik had beter verwacht. Waarschijnlijk ben ik wel een echte Belg in hart en nieren, al is dat natuurlijk ook weer erg relatief. Mijn moeders is immers geïmmigreerd vanuit Nederland, waardoor ik toch wel wat migranten deeltjes in bloedbanen heb stromen. Des al niet te min, gaat mijn keuze voor een goede maaltijd steeds uit naar een sappige steak met frietjes rijkelijk aangelengd met mayonaise. Hoewel vidé en zoetzuur klaargemaakt stoofvlees kunnen mij zeker ook bekoren en leiden onherroepelijk naar dat heerlijke gevoel van oververzadiging.

Culinaire hoogstandjes betekenen voor mij niet de zevengangen menu in één of ander gerenommeerd eethuis, maar de heerlijke dagelijkse gerechten die je op tafel vindt. Ofwel, wanneer een zonovergoten zomerdag wordt afgesloten met een barbecue. Dat noem ik pas heerlijk genieten. En als er frietjes op het menu staan, dan is het werkelijk feest, dat is het beste culinair hoogstandje, waar mijn smaakpupillen absoluut van gaan dansen.

gedicht : Simpel leven

Lopend door het land
Even stoppen aan de waterkant
Opgewarmd door een zonnestraal
Weg van al het kabaal

Ik voelde me zo compleet
Ik voelde me zo één
O simpele dag, waar ben je heen
O simpel leven, dat ineens verdween

Nu is alles zo complex
Doen kan enkel met een context
Verantwoording afleggen
Op tijd met een wekker

Kon ik maar terug
Naar dat leven zonder tucht
O heerlijk simpel leven
Waar wacht je op om weder te keren

Kennismaking

Vrienden zijn leuk, vrienden zijn uniek en vrienden hebben me de weg gewezen naar hier. Niet dat ik zo buitenzinnig veel tijd heb in mijn vrij uren, maar af en toe kan ik niet aan de verleiding weerstaan om even mijn vingers over het toetsenbord te laten strelen. Welk plekje kun je dan ook beter bekenken dan een blog.
Al enkele schrijfsels van mij zijn verschenen op meerlingen.org, waar ik af en toe eens vertel hoe het met onze kinderen gaat. Natuurlijk spreekt deze link voor zich, ik ben de trotse vader van een jongens tweeling. Twee druppels water wordt wel eens beweerd, maar als vader zie je hier en daar toch wel enkele verschillen, die ik dan ook lekker voor mezelf hou, zodat iedereen flink de mist ingaat als ze de namen roepen. Onze jongens hebben ook een grote zus, zij is de eerstgeborene en uiteraard mijn oogappel. Evenwel tracht ik nooit iemand van de kinderen te bevoordelen, want in mijn hart zie ik ze alle drie even graag.
Wat wel leuk is; vaderlief is zelf ook van een tweeling. Er loopt nog iemand op deze wereld rond die identiek is aan mezelf. Nou ja identiek, laat ik eerlijkheidshalve toch maar vermelden dat ik van een twee-eiige tweeling ben en dat mijn zus, gelukkig voor haar, in het geheel niet op mij lijkt.

Dankzij een fantastische baan, die ik met hart en nieren uitoefen, kan ik wel rekenen op behoorlijk wat vrije tijd. Niet dat ik geen 38 uur per week moet presteren, maar het werk bestaat uit shiften van 12 uur. Zodoende zijn 38 uur al vlug gepresteerd en blijven er enkele dagen per week over voor mijn gezin en uiteraard mijn hobby's. Een erg grote passie is tekenen en schilderen. Een stevig muziekje op de achtergrond, verf in de aanslag en ik ben even in andere sferen, waarbij ik nog nauwelijks besef heb van mijn omgeving. Als man zijnde, kijk ik ook wel eens graag naar een vrouw en vind het bijgevolg ook heel leuk om een vrouw op doek te zetten. Of laat ik maar meteen kleur bekennen en toegeven dat ik vaak naaktmodel schilder, maar landschappen en zelfs abstracte vormen kunnen me ook bekoren. Af en toe durf ik ook eens een gedichtje in elkaar te flansen en ik werk ook heel graag met mijn handen. Ondanks mijn wiskundige opleiding, ben ik enkele jaren terug tot de vaststelling gekomen dat ik best wel handig ben.

Misschien was het ook wel uit noodzaak, want een huisje verbouwen heeft nood aan financiële inbreng. Is deze inbreng wat beperkter, dan kan je dat compenseren door zelf de handen uit de mauwen steken. Verrassing voor mijn naasten en vooral ouders, het bleek me nog goed af te gaan ook. Al doende had ik weer een hobby bij en ja hoor, als je wilt komt er aan verbouwen gewoon geen einde. Hierbij aansluitend kan ik nog even vermelden dat ik ook wel een beetje groene vingers heb. Radio in de aanslag en de uren vliegen voorbij wanneer ik mij kan uitleven tussen de bloemen en de groenten. Als je even tussen de regels doorgelezen hebt, dan merk je ook dat muziek een heel belangrijke rol in mijn leven speelt.
Helaas beschik ik zelf niet over het nodige spitsfingergefül om zelf een instrument te bespelen, maar een uitgebreid gamma aan genres kan mij soms wel bekoren. Van heel luid, ritmisch tot zeer soft en soms klassiek. De appreciatie voor mij bestaat vooral in de stemmingen die worden opgewekt door de muziek, net als ik tracht weer te geven in mijn tekeningen en schilderijen.

Bij dit eerst blogje heb ik getracht om in het kort weer te geven, wat je hier zoal kunt verwachten. Wat schrijfsels over mijn werk, mijn gezin, af en toe een gedichtje en ik ga ook proberen om af en toe een fotootje te plaatsen. Dat was ik nog even vergeten, in mijn planning staat ook een cursus fotografie, die ik waarschijnlijk vanaf september ga starten. Ach, ik zeg wel in het kort, maar achteraf beschouwd, zo heel kort is dit blogje dan ook weer niet, mijn nederige excuses hiervoor...