Tot de abstractie verheven, maar geheel in het leven verweven. Tijd, kostbaar en zo vlug ! Van seconden, minuten tot uren die al vlug overgaan in dagen, weken en maanden. Voor je het beseft is een etmaal heen en ineens blijkt dat ik mijn blogje al enkele maanden heb verweesd.
Ach de tijd gaat ook zo snel en ik probeer die op de meest aangename manier te besteden. Hoewel mijn werk ook aangenaam is, kruipt hier ook ongemeen veel tijd in. Daarbuiten schipper ik tussen avondschool, verbouwingswerken en het gezin. De ene periode kan ik wat meer tijd besteden aan mijn gezin, de andere periode aan de verbouwingen. De avondschool is een vaste waarde, twee avonden per week. Zoals ik had vermeld in mijn eerste blogje hier ben ik dus aan die cursus fotografie begonnen.
Vandaag heb ik mijn tijd zeer nuttig besteed, althans volgens mijn normen toch. Een scholenveldloop van de kinderen stond op het programma en als begeleidende ouder ben ik met hen mee geweest. De hele namiddag heb ik er vertoefd en de pretoogjes en het uitbundig babbelen van mijn kinderen waren deze tijd meer dan waard. Graag had ik gewild dat ik er altijd voor hen was, maar helaas heb ook ik mijn beperkingen. Gezien mijn werk af en toe ook doorgaat in het weekend of op feestdagen, moeten ze me missen, terwijl andere vaders er wel zijn. Toch hoop ik dat ik ze het gevoel kan geven da ik voor hen tijd maak en dat probeer ik dan door zoveel mogelijk mee te gaan bij schoolactiviteiten als begeleidende ouder.
Volgens mij is dat toch wel een belangrijk aspect in de opvoeding. Weten dat je vader er voor je is, dat hij klaarstaat om je te helpen en dat hij al het mogelijke doet om bij je te zijn, gewoon omdat hij je graag ziet. Waarschijnlijk neemt dit voor mij een belangrijke plaats in, omdat ik mijn vader op die manier nooit heb gekend.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten