Kennismaking

Vrienden zijn leuk, vrienden zijn uniek en vrienden hebben me de weg gewezen naar hier. Niet dat ik zo buitenzinnig veel tijd heb in mijn vrij uren, maar af en toe kan ik niet aan de verleiding weerstaan om even mijn vingers over het toetsenbord te laten strelen. Welk plekje kun je dan ook beter bekenken dan een blog.
Al enkele schrijfsels van mij zijn verschenen op meerlingen.org, waar ik af en toe eens vertel hoe het met onze kinderen gaat. Natuurlijk spreekt deze link voor zich, ik ben de trotse vader van een jongens tweeling. Twee druppels water wordt wel eens beweerd, maar als vader zie je hier en daar toch wel enkele verschillen, die ik dan ook lekker voor mezelf hou, zodat iedereen flink de mist ingaat als ze de namen roepen. Onze jongens hebben ook een grote zus, zij is de eerstgeborene en uiteraard mijn oogappel. Evenwel tracht ik nooit iemand van de kinderen te bevoordelen, want in mijn hart zie ik ze alle drie even graag.
Wat wel leuk is; vaderlief is zelf ook van een tweeling. Er loopt nog iemand op deze wereld rond die identiek is aan mezelf. Nou ja identiek, laat ik eerlijkheidshalve toch maar vermelden dat ik van een twee-eiige tweeling ben en dat mijn zus, gelukkig voor haar, in het geheel niet op mij lijkt.

Dankzij een fantastische baan, die ik met hart en nieren uitoefen, kan ik wel rekenen op behoorlijk wat vrije tijd. Niet dat ik geen 38 uur per week moet presteren, maar het werk bestaat uit shiften van 12 uur. Zodoende zijn 38 uur al vlug gepresteerd en blijven er enkele dagen per week over voor mijn gezin en uiteraard mijn hobby's. Een erg grote passie is tekenen en schilderen. Een stevig muziekje op de achtergrond, verf in de aanslag en ik ben even in andere sferen, waarbij ik nog nauwelijks besef heb van mijn omgeving. Als man zijnde, kijk ik ook wel eens graag naar een vrouw en vind het bijgevolg ook heel leuk om een vrouw op doek te zetten. Of laat ik maar meteen kleur bekennen en toegeven dat ik vaak naaktmodel schilder, maar landschappen en zelfs abstracte vormen kunnen me ook bekoren. Af en toe durf ik ook eens een gedichtje in elkaar te flansen en ik werk ook heel graag met mijn handen. Ondanks mijn wiskundige opleiding, ben ik enkele jaren terug tot de vaststelling gekomen dat ik best wel handig ben.

Misschien was het ook wel uit noodzaak, want een huisje verbouwen heeft nood aan financiële inbreng. Is deze inbreng wat beperkter, dan kan je dat compenseren door zelf de handen uit de mauwen steken. Verrassing voor mijn naasten en vooral ouders, het bleek me nog goed af te gaan ook. Al doende had ik weer een hobby bij en ja hoor, als je wilt komt er aan verbouwen gewoon geen einde. Hierbij aansluitend kan ik nog even vermelden dat ik ook wel een beetje groene vingers heb. Radio in de aanslag en de uren vliegen voorbij wanneer ik mij kan uitleven tussen de bloemen en de groenten. Als je even tussen de regels doorgelezen hebt, dan merk je ook dat muziek een heel belangrijke rol in mijn leven speelt.
Helaas beschik ik zelf niet over het nodige spitsfingergefül om zelf een instrument te bespelen, maar een uitgebreid gamma aan genres kan mij soms wel bekoren. Van heel luid, ritmisch tot zeer soft en soms klassiek. De appreciatie voor mij bestaat vooral in de stemmingen die worden opgewekt door de muziek, net als ik tracht weer te geven in mijn tekeningen en schilderijen.

Bij dit eerst blogje heb ik getracht om in het kort weer te geven, wat je hier zoal kunt verwachten. Wat schrijfsels over mijn werk, mijn gezin, af en toe een gedichtje en ik ga ook proberen om af en toe een fotootje te plaatsen. Dat was ik nog even vergeten, in mijn planning staat ook een cursus fotografie, die ik waarschijnlijk vanaf september ga starten. Ach, ik zeg wel in het kort, maar achteraf beschouwd, zo heel kort is dit blogje dan ook weer niet, mijn nederige excuses hiervoor...