Culinaire hoogstandjes

Als het op voeding aankomt vind je in Vlaanderen een uitgebreide keuze om te tafelen. Daarom niet altijd de typische Vlaamse culinaire hoogstandjes, maar in gelijk welke stad, gemeente of dorp kom je een variëteit tegen van de meeste uiteenlopende, al dan niet exotisch klinkende gerechten die je smaakpupillen op diverse manieren kunnen prikkelen. Wij Vlamingen worden in het buitenland vaak ook als een Bourgondisch volkje bestempeld dat graag en vooral uitgebreid zich aan een overvloed van spijzen tegoed doen.

Familie, vrienden en collega’s houden deze traditie dan ook graag in eer. Wie mag er jaarlijks niet heerlijk zijn benen onder een prachtig gedekte tafel schuiven, voorzien van meerdere vleesgerechten, uitgebreide groenteschotels en dit alles rijkelijk aangelengd met een keuze van meerdere, al dan niet alcoholisch houdende dranken. Natuurlijk laat ik mij hierbij ook gewillig meevoeren en zonder enig protest geniet ik zonder schaamte van al deze culinaire rijkdommen. Zo hebben we ook jaarlijks een culinaire uitstap, dat wordt voorzien door het bedrijf waar ik mijn boterham verdien. De bazen willen dan graag een beetje opscheppen en kiezen een establishment dat tot de betere klasse behoort. Al goed dat zij ook de rekening op zich nemen, want een maandloon zal waarschijnlijk wel niet volstaan om al de collega’s en hun eega’s van spijs en drank te kunnen voorzien.
Meestal bestaat het gerecht uit enkele gangen met een bijzonder groot bord waar een minuscuul hapje op ligt dat zo op een schilderij een plaatsje kan innemen. Vaak verwonderd van de namen en vooral ook de smaken, wordt het dan toch naar binnengewerkt. Soms is het echt wel verrassend eetbaar, maar helaas soms is het ook wel even slikken en de ogen dicht pitsen. Rouwe vleesgerechten of vis, zijn echt niet zo aan mij besteed. Vlees en vis horen in de pan en liefst nog voorzien van een lekker sausje, dat overvloedig aanwezig is.

Waarschijnlijk zal het wel met mijn iets eenvoudigere achtergrond te maken hebben. Als ik het zelf moest bekostigen zou ik me toch wel tweemaal bedenken, alvorens een dergelijk establishment binnen te gaan. Al vind ik het wel iedere keer weer een uitdaging en vooral ook een verassing om van die piepkleine gerechten op een veel te groot bord, de smaak te ontdekken. Helaas kom ik achteraf ook steeds tot dezelfde conclusie; ik had beter verwacht. Waarschijnlijk ben ik wel een echte Belg in hart en nieren, al is dat natuurlijk ook weer erg relatief. Mijn moeders is immers geïmmigreerd vanuit Nederland, waardoor ik toch wel wat migranten deeltjes in bloedbanen heb stromen. Des al niet te min, gaat mijn keuze voor een goede maaltijd steeds uit naar een sappige steak met frietjes rijkelijk aangelengd met mayonaise. Hoewel vidé en zoetzuur klaargemaakt stoofvlees kunnen mij zeker ook bekoren en leiden onherroepelijk naar dat heerlijke gevoel van oververzadiging.

Culinaire hoogstandjes betekenen voor mij niet de zevengangen menu in één of ander gerenommeerd eethuis, maar de heerlijke dagelijkse gerechten die je op tafel vindt. Ofwel, wanneer een zonovergoten zomerdag wordt afgesloten met een barbecue. Dat noem ik pas heerlijk genieten. En als er frietjes op het menu staan, dan is het werkelijk feest, dat is het beste culinair hoogstandje, waar mijn smaakpupillen absoluut van gaan dansen.